nieuws

Zoals elk jaar organiseert TC Wartcycla een weekend in het najaar voor mountainbikers en racefietsers.

Na vorig jaar Winterberg in Duitsland, kwam dit jaar Echternach in Luxemburg om de hoek kijken.

In Luxemburg hadden we als club nog niet eerder gefietst. Maar omdat de inschrijving pas laat geopend werd,

was één en ander nog niet zo snel duidelijk. Navraag leerde dat La Gaul toch echt verreden zou worden, en wel

Zo schreven 11 dappere Wartcyclanen zich in voor La Gaul; 4 voor de 100 km en 7 voor de 160 km. Daaronder

zaten helaas geen mountainbikers, hoewel het Müllerthal erg mooie ATB-routes kent. We vertrokken op zaterdag-

ochtend 3 september om 08.30 uur vanuit Zwolle. De TomTom leerde dat het 4 uur rijden zou zijn naar Hostellerie

de la Basilique in hartje Echternach. Eén Wartcyclaan zat al op het terras uitgebreid zijn vakantie te vieren.

Hij had geen kamer geboekt, maar zijn levensgezellin en caravan meegenomen, op doorreis om vakantie te vieren in

Het zonnetje scheen, 25°C, wat wenste we nog meer. Eigenlijk was het iets te warm, maar na de zomer van 2011

waren we blij met dit weer. De route op de GPS voerde ons door de winkelstraat van Echternach, een voetgangerszone.

Na wat verontschuldigingen, kwamen we nu op de rijbaan en sloegen meteen rechtsaf omhoog. De eerste klim is altijd

wennen, voor sommigen. De 50 km route voerde ons door het toeristische Müllerthal, in de volksmond Klein Zwitserland,

en andere glooiende wegen in het Luxemburgse. Dat Luxemburg nog steeds een rijk land is, kun je uit de asfaltkwaliteit

’s Avonds smaakte het bier en de wijn bij de maaltijd de meesten prima. Na het ophalen van de startbescheiden, werd

mentaal,emotioneel en fysiek de voorbereiding op wat morgen komen zou, gestart. Een korte verkenning van het nacht-

Om 09.00 was de start van de 160 km, althans voor de meesten. Je kon achter de start op een stuk weg even warm rijden

voordat je je opstelde. Er schijnt nog naar ons gewenkt te zijn om ons sneller op te stellen, maar de meeste Wartcycla-leden

hadden dat gemist. Het gevolg was dat toen we klaar stonden, we overal deelnemers om ons heen over de dranghekken zagen

klimmen, wat wij maar raar vonden. Toen echter de startklok al op 09:05 stond, begonnen we ons toch af te vragen of wij

niet iets verkeerd deden. Ja hoor, we stonden achteraan in de rij te wachten op de start van de 100 km. Die zou om 09:15 uur

gebeuren. Met geen mogelijkheid konden we vooraan komen, om over de matten voor tijdsregistratie te kunnen rijden.

Zo gebeurde het dat we rond 09:23 uur over de matten konden rijden voor de start van de 160 km. We hadden al 23 minuten

De eerste 30 km tot aan de eerste klim ging pelotonrijdend met hoge snelheden. Na een paar kilometer lag er al een racefiets

om de vangrail gevouwen. Hopelijk was de berijder er goed vanaf gekomen. Maar het bleef oppassen. Ook kon je jezelf gemakkelijk

opblazen, als je de 160 km wilde rijden, maar met 100 km rijders de strijd aanging.

Na de eerste foerage kwam de splitsing tussen de 100 km en 160 km. Sommige laatstarters van de 160 km zijn daar met de

100 km-rijders rechtdoorgegaan. De klim bij het kasteel van Bourscheid was één van de langere, die je naar boven op de hoogvlakte

leidde. Na 75 km kwam de bezemwagen achterop. De vergunning liet bij een achterstand van meer dan 1 uur op de kopgroep een

afzetting van de weg niet langer toe. Er werd netjes gevraagd of je door wilde rijden of niet. Volgens mij reed iedereen door, genietend

van het mooie uitzicht en de natuur in Luxemburg. Ook de bepijling van de route bleef werken.

De tweede foerage bracht wat Wartcyclanen samen. Het begon nu ook flink te regenen, maar dat was eigenlijk wel lekker,

het bleef immers 20°C. Wat onderweg ook opviel waren de vele fotografen en dat er geen controlepunten waren op de ver weggelegen

punten. We genoten van de mooie omgeving, tenminste, op de momenten dat we niet aan het klimmen waren. Bij de derde foerage

bleek het meeste eten al op te zijn, maar vanaf hier was het nog 40 km naar de streep. Die 40 km liepen grotendeels vals plat naar

beneden, en hier konden we dan ook flink kop over kop fietsen tot aan de laatste klim 10 km voor Echternach. In een internationaal

gezelschap reden we op de finish af. Althans dat dachten we, want vlak voor Echternach werden we omgeleid naar de oever van de

rivier de Sûre. Helemaal achter de Basilique langs kwamen we dan toch over de finish na 6 en een half uur. De officiële registratie

trok niet de 23 minuten te laat starten eraf. Ook deelnemers van de 160 km die alsnog de 100 km hadden gereden, hadden daardoor

een supersnelle tijd. Al met al een leuke niet al te drukke cyclosportieve, met mooilopende snelle hellingen. En daar dronken we op

tijdens het diner. De volgende morgen bedwongen sommigen de laatste helling van de vorige dag op zoek naar koffie en gebak, en

gingen anderen cultuursnuivend richting Trier. Vertrouwend op de GPS ging dat redelijk goed. Helaas konden we niet het oude centrum

met Romeinse bouwwerken bezoeken, omdat de tijd dit niet toeliet. Maar dat mocht de pret niet drukken. Met veel tegenwind aan de

Duitse zijde van de Sûre, waren we net op tijd voor de nog warme beschikbare douches van de Hostellerie. We namen afscheid van de

leden uit Schiedam, Drunen en de vakantiegangers. Een gezellig weekeinde met een goede gespreide deelname over alle locaties van

Wärtsilä. Een herhaling is zeker de moeite waard. We hopen dan alleen nog op wat repons van de mountainbikers bij de club.

Zaterdag 27 augustus organiseerde Wartcycla, in samenwerking met stichting B.A.S, een fietsclinic

De eigen bijdrage van de deelnemers werd door Wartcycla verdubbeld en leverde €1250,- op.

Nadat dit bedrag was overhandigd, namen John Schouten (van stichting B.A.S) en ex wereld kampioen

Jan Bos de ruim 20 deelnemers op sleeptouw voor een tocht langs de mooiste plekken van de Veluwe.

Onderweg konden velen met Jan en/of John de fijne kneepjes van het fietsen bespreken.

Naast de mooie opbrengst voor het goede doel, was het door het prachtige weer, de enthousiaste deelnemers

en de goede begeleiding van John Schouten en Jan Bos een bijzonder gezellige en geslaagde dag. Gelukkig

blijven er nog genoeg vragen over voor een volgende clinic, wie weet tot volgend jaar!!!

Bij toeval kwamen Peter Appel en Frank Dames er achter dat ze in een zelfde periode rond de bekende heuvel in de Provence

Voor Frank was het een bekend gebied en had deze reus van de Provence als van alle drie de kanten al verschillende keren beklommen.

Voor Peter was het eigenlijk iets compleet nieuw. Om deze nieuwkomer in de heuvels aan de spanning op de spieren te wennen, werd

Echter wel startend vanuit Faucon, wat betekende dat bij een 30 graden al over 45 km kon worden warmgedraaid, alvorens de echte

beklimming begon. Peter had voor deze vakantie zijn MTB laten uitrusten met een extra set wielen met dunne bandjes, Iets wat bij het klimmen een

verlichting zou geven. Na een hevige inspanning, het verbranden van vele kilocalorien en liters zweet, werd uiteindelijk te top bereikt.

Normaal waai je vel van je botten als je met de laatste twee kilometers bezig bent, echter dit keer was het windstil en dus verzengend heet.

Totaal boven zichzelf uitgestegen en verrast kon boven de foto worden gemaakt voor de eeuwige roem.

En hier de uitslag en foto’s van de barre tocht door het Nationaalpark. Afgezien,

lekke band gehad, regen getrotseerd, van de zon en uitzichten genoten en vooral laten zien hoe je moet afdalen.

De Chaschauna, vanuit Livigno naar boven na reeds 80 km in de benen, was als voorspelt de plek om dood te gaan.

dan weer fietsen, dan weer schieben, er kwam geen einde aan en kann me niet voorstellen dat er mensen daar naar

boven kunnen fietsen. De hellingshoekmeter op mijn compu gaf iedere keer 0% aan wat inhoud dat het 30% plus

moet zijn geweest!!

Uitslag: 138km in 9:59, 125st plek in de Herren Fun 2, winnaar heeft er ter vergelijk 6:52 over gedaan

FOTO'S

http://www.scuol.ch/de/navpage-NationalparkBikeMarathonSCUOL.html